گوشه دنجی برای فراموشی

گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود.. گاهی بی آن که بخواهی و مقصر باشی و نقشی ایفا کرده باشی، بی رحمانه و ناعادلانه، بدست سرد و نامرد زندگی، زخم هایی بر شاخه های روح و روانت می شکفد، جوانه می زند، رو به آفتاب درد، سبز و نشئه از هوای مسموم و نامرد روزگار، مستحکم و ستبر، ریشه می زند در عمق خاک سرد و سیاه تنهایی هایت، می تند بر رگ و پی وجودت، پر انگیزه و استوار و در جوشش و رشد مدام، تکیه می دهد بر عمیق ترین و ناپیداترین و حساس ترین و گنگ ترین و دورترین و دست نیافتنی ترین و معمایی ترین و مقدس ترین و ...

شب افروزان خوب می دانند که در تاریکی براحتی می توان هر چیزی را به نام چراغ فروخت. جهل پراکنان براستی خوب یادگرفته اند که در صحرای بی آب و علف نادانی می توان هر سراب بنجلی را به اسم «راز چشمه جاوید» به تشنگان حریص و هلاک شده به قیمت گزاف عرضه کرد. براستی آنچه درمان ندارد نادانی از وجود تاریکی است. وقتی مدت طولانی در عمق شب و پهنای سیاهی بنشینی و شمع بد نوری برایت روشنxa0 و آنرا بجای خورشید قالب کنند.و بعد به آن عادت کنی و چشم و حس و حواس و خوی و رفتارت نیز به آن خو بگیرد،.مفتون و مسحور افسون جذبه...